Video's over de wereldwijde Gen Z-protesten
Gen Z in verzet: een protestgolf die grenzen overschrijdt.
In tal van landen gaan jongeren massaal de straat op tegen onrecht.

Een overzicht van Trix van der Kamp
De actievoerders eisen bestaanszekerheid, democratische zeggenschap en een einde aan corruptie en machtsmisbruik. Wat begint als protest tegen concrete misstanden, kan uitmonden in ingrijpende politieke veranderingen. Wat drijft deze generatie en wat bereikt haar verzet? Bekijk de video's uit vijftien landen en ontdek wat deze protesten gemeen hebben én waarin ze verschillen.
Europa
Frankrijk
Op 17 september begonnen de protesten bij het Lycée Saint-Exupéry in Créteil, een voorstad van Parijs. Leerlingen verzetten zich tegen personeelstekorten, niet-vervangen leraren, overvolle klassen en gebrekkige schoolvoorzieningen. Het protest verspreidde zich vervolgens naar andere scholen in de Parijse regio en daarbuiten.
De mobilisatie kreeg een breder maatschappelijk karakter. Vakbonden, klimaatactivisten en andere groepen sloten zich aan. De kritiek richtte zich steeds nadrukkelijker op de stijgende kosten van levensonderhoud en het beleid van de regering-Macron.
De protesten trokken de aandacht door hun omvang en door gewelddadige confrontaties met de politie. De Franse overheid reageerde met grootschalige politie-inzet en arrestaties.
Bron: How France's Gen Z movement started — Sky News, 2 november 2026
Duitsland
In Duitsland stond eind oktober een landelijke jongerenmobilisatie gepland onder de naam Gen Z regelt. De organisatoren riepen op tot demonstraties in ruim twintig steden, waaronder Berlijn, Hamburg, München en Keulen.
De eisen betroffen onder meer betere scholen, investeringen in onderwijs en gezondheidszorg, betaalbare levensomstandigheden, klimaatbeleid en verzet tegen de herinvoering van de dienstplicht.
De jongeren keerden zich eveneens tegen bezuinigingen en stijgende militaire uitgaven. Zij stelden dat de overheid de lasten van haar financiële en politieke keuzes onevenredig bij jongere generaties neerlegde.
De Duitse demonstraties waren daarmee meer dan een protest tegen de dienstplicht: ze vormden eveneens een aanklacht tegen de verdeling van publieke middelen en de beperkte toekomstperspectieven van jongeren.
Bron: Gen Z in Germany takes to the streets — DW, 1 november 2026
Bron: Germany's Gen Z protesters demand lower living costs, better education — TRT World, 1 november 2026
Italië
In Italië richtten de protesten zich vooral op de staat van het onderwijs, stijgende energieprijzen, de kosten van levensonderhoud en de militaire uitgaven.
Sinds begin oktober staakten leerlingen op verschillende middelbare scholen, vooral in Turijn en Rome. Zij protesteerden tegen de slechte staat van schoolgebouwen en het beleid van de regering-Meloni. Volgens de demonstranten deed de regering te weinig aan de stijgende energiekosten en besteedde zij te veel geld aan defensie, terwijl onderwijsvoorzieningen tekortschoten.
Vrachtwagenchauffeurs, boeren en vissers blokkeerden eveneens wegen vanwege de hoge brandstofprijzen.
Op 24 oktober kwamen in Rome bovendien tienduizenden mensen bijeen bij een demonstratie van vakbond CGIL. Linkse oppositiepolitici sloten zich daarbij aan. De vakbond kondigde een algemene staking aan voor 20 november.
De Italiaanse protesten brachten zo jongeren, werknemers en andere maatschappelijke groepen bijeen rond de verdeling van publieke middelen, koopkracht en sociale voorzieningen. Kritiek op het buitenland- en defensiebeleid vormde een aanvullende politieke dimensie.
Bron: New Wave of Protests and Strikes Erupt in Italy Over Cost of Living — Today, 31 oktober 2026
Spanje
In Spanje staat vooral de woningcrisis centraal. Steeds hogere huren, een tekort aan betaalbare woningen en de groei van kortetermijnverhuur aan toeristen verdringen lokale bewoners uit hun woonomgeving.
Een directe aanleiding voor de protestgolf was de uitzetting van de 87-jarige Maricarmen Abascal uit haar woning in Madrid op 23 september 2026. Zij had daar 71 jaar gewoond. De beelden van haar uitzetting veroorzaakten grote verontwaardiging.
Hoewel de eigenaar uiteindelijk bereid was haar te laten terugkeren, overleed zij op 7 oktober in het ziekenhuis, voordat zij weer naar huis kon.
Haar uitzetting werd een symbool van de veel grotere woningcrisis. In verschillende steden volgden massale demonstraties en tentenkampen. De politieke gevolgen waren aanzienlijk: twee voorstellen voor noodmaatregelen op de woningmarkt werden in het parlement verworpen, waarna premier Pedro Sánchez vervroegde verkiezingen uitschreef voor 29 november 2026.
Het Spaanse voorbeeld illustreert hoe een individuele gebeurtenis kan uitmonden in een nationale beweging en een politieke crisis.
Bron: SPAIN’S HOUSING CRISIS ERUPTS! Young People Fight Back — Europe Pulse News, 23 oktober 2026
Portugal
Ook in Portugal vormde de woningcrisis een belangrijke aanleiding voor jongerenprotesten. In Lissabon en Porto demonstreerden duizenden jongeren tegen hoge huren, het tekort aan betaalbare woningen en de stijgende kosten van levensonderhoud.
In oktober ontstonden tentenkampen in het centrum van beide steden. Demonstranten wilden daarmee zichtbaar maken dat steeds meer jongeren geen betaalbare woonruimte kunnen vinden.
De protesten leidden tot confrontaties met de politie en de ontruiming van enkele tentenkampen. De Portugese ontwikkelingen vertonen sterke overeenkomsten met de Spaanse woningprotesten en weerspiegelen de bestaansonzekerheid onder jongeren.
Bron: Portugal’s Gen Z Protests Housing Crisis — AJ+, 3 november 2026
Bron: Portuguese police cleared Lisbon housing protest camp, make arrests — TRT World, 25 oktober 2026
België
Belgische studenten, docenten en vakbonden verzetten zich tegen bezuinigingen op het onderwijs en maatregelen die het hoger onderwijs minder toegankelijk maken.
Op 16 september demonstreerden honderden studenten en docenten in Brussel tegen wijzigingen in de collegegelden en de voorwaarden voor publieke studiefinanciering. De protesten richtten zich eveneens tegen bredere bezuinigingen op het Franstalige onderwijs.
Op 24 oktober kwamen opnieuw honderden, voornamelijk jonge demonstranten bijeen in Brussel. Daarbij ontstonden confrontaties met de politie, die traangas en pepperspray gebruikte.
Daarnaast heerste grote onvrede over de hoge woonkosten, ingrepen in lonen en pensioenen en het politieoptreden bij eerdere acties.
De Belgische protesten illustreren hoe jongeren en vakbonden elkaar vinden in hun verzet tegen de afnemende toegankelijkheid van publieke voorzieningen.
Albanië
In Albanië richtte het protest zich aanvankelijk vooral op de geplande bouw van een luxeresort in een beschermd natuurgebied aan de kust. Bij het project was het investeringsbedrijf van Jared Kushner, de schoonzoon van president Trump, betrokken.
Het project bedreigde een ecologisch waardevol gebied met onder meer flamingo's, zeehonden en zeeschildpadden. Duizenden mensen gingen in juni 2026 in Tirana de straat op met de leus 'Albania is not for sale'.
De kritiek op het project verbreedde zich tot kwesties als corruptie, de invloed van buitenlandse investeerders, politieke vriendjespolitiek en de bescherming van publieke en natuurlijke hulpbronnen.
Daarmee kreeg het milieuprotest een politieke lading: wie beslist over de toekomst van het land en in wiens belang worden publieke en natuurlijke rijkdommen ingezet?
Bron: Can Albania's Protests Actually Bring Down Rama? — TLDR News EU, 28 oktober 2026
Servië
In Servië richten de protesten zich op corruptie, machtsmisbruik en het gebrek aan politieke verantwoording. Aanleiding was de instorting van een betonnen luifel bij het gerenoveerde treinstation van Novi Sad op 1 november 2024, waarbij zestien mensen om het leven kwamen.
De studentenbeweging groeide uit tot een brede maatschappelijke oppositie. Boeren, leraren, kunstenaars, juristen en burgers van verschillende leeftijden sloten zich aan.
De beweging eiste openheid en gerechtigheid, onafhankelijke instituties, een einde aan corruptie en straffeloosheid, vrije media en eerlijke verkiezingen.
In oktober 2026 nam de beweging met de Student List deel aan de parlementsverkiezingen. Deze lijst, samengesteld uit onder anderen deskundigen, hoogleraren, sporters en kunstenaars, behaalde op 25 oktober ongeveer 52,7 procent van de stemmen en een absolute meerderheid van de zetels. Aleksandar Vučić erkende de nederlaag van zijn politieke beweging.
Deze overwinning was bijzonder omdat een studentenbeweging die buiten de traditionele partijen was ontstaan, erin slaagde via verkiezingen de politieke machtsverhoudingen te veranderen.
Tegelijkertijd bleef de vraag hoe de beweging haar maatschappelijke basis kon behouden en haar eisen kon vertalen naar duurzaam en democratisch bestuur. Waarnemers signaleerden bovendien onregelmatigheden en ongelijke verkiezingsomstandigheden.
Bron: Serbia’s Gen Z won an election without even standing in it — Channel 4 News, 29 oktober 2026
Het mondiale Zuiden
Thailand
De Gen Z-protesten in Thailand (2020–2022) waren historische, door jongeren geleide demonstraties. Ze doorbraken een van de grootste taboes van het land door openlijk hervorming van de monarchie te eisen.
De jongeren eisten het aftreden van premier Prayut, een nieuwe democratische grondwet en inperking van de macht en rijkdom van de koning.
De beweging coördineerde acties via TikTok en Twitter en gebruikte creatieve symbolen uit de popcultuur, zoals het drievingergebaar uit The Hunger Games. Via de online 'Milk Tea Alliance' onderhield zij contact met activisten uit Hongkong en Taiwan.
De staat sloeg de protesten hard neer en begon talrijke rechtszaken wegens majesteitsschennis. Hoewel de massaprotesten voorbij zijn, hebben ze de Thaise politiek blijvend beïnvloed en is kritiek op het koningshuis onder jongeren minder taboe geworden.
Bron: The student protest leader challenging the Thai King — SBS Dateline, 2020
Myanmar
Jonge activisten organiseerden in 2021 massale vreedzame protesten, stakingen en korte flitsdemonstraties in steden als Yangon en Mandalay. Een bekend symbool werd de 19-jarige Kyal Sin (Angel), die tijdens een protest werd doodgeschoten.
Wat in februari 2021 begon met vreedzame straatprotesten en stakingen tegen de militaire staatsgreep, groeide door het harde optreden van de junta uit tot een gewapende strijd.
Veel jongeren uit Generatie Z sloten zich aan bij de People's Defence Forces (PDF). Zij vechten in de jungle en in steden samen met gevestigde etnische rebellenlegers.
De strijd draait inmiddels niet meer uitsluitend om de vrijlating van voormalige politieke leiders, maar om het verdrijven van het leger en de vestiging van een nieuwe federale democratie.
Bron: Myanmar protests: Thousands demand Aung San Suu Kyi's release — DW News, 2021
Madagaskar
Op Madagaskar eisten jonge demonstranten in oktober 2025 onder meer nieuwe verkiezingen en het vertrek van de regering. Ze droegen protestborden met leuzen als “We willen leven, niet alleen overleven” en “Gerechtigheid voor Madagaskar”. Daarnaast gebruikten ze de piratenvlag uit de Japanse animeserie One Piece als symbool van verzet. Hoofdpersonage Luffy strijdt in de serie tegen onderdrukking.
De protesten begonnen in de hoofdstad Antananarivo uit frustratie over de dagelijkse leefomstandigheden. Er waren chronische watertekorten en stroomstoringen die tot wel acht uur duurden, mede door wanbeheer bij het staatsenergiebedrijf Jirama.
De woede richtte zich al snel tegen diepgewortelde corruptie, extreme armoede, klimaatschokken en de omstreden herverkiezing van president Rajoelina in 2023. Het sociale protest mondde uit in de eis dat de regering en president Andry Rajoelina zouden vertrekken. Bij hard optreden vielen volgens de VN minstens 22 doden en honderden gewonden.
Daarop volgde een militaire staatsgreep waarbij president Andry Rajoelina werd afgezet. Een jaar later, in 2026, kampt het land met de repressieve nasleep van het nieuwe militaire regime en voelen veel jongeren zich verraden.
Bron: Madagascar: Youth-led protests defy crackdown — France 24 English, september 2025
Nepal
De protesten in Nepal vormden in september 2025 een grootschalige, gewelddadige volksopstand onder leiding van jongeren uit Generatie Z. Ze leidden tot de val van de regering van premier K.P. Sharma Oli, een interim-regering en uiteindelijk de verkiezing van de jongste premier in de geschiedenis van het land.
Op 8 september 2025 besloot de regering-Oli plotseling 26 socialemediaplatforms te blokkeren, waaronder WhatsApp, TikTok, Facebook, Instagram en YouTube. Dit vormde de directe aanleiding voor de massale woede onder jongeren.
De onvrede ging verder dan het internetverbod. Jongeren protesteerden tegen diepgewortelde politieke corruptie en nepotisme. Er was grote woede over de zogeheten “Nepo Kids”, kinderen van de politieke elite die in luxe leefden terwijl veel andere Nepalese jongeren werkloos waren of financiële problemen hadden.
De protesten werden razendsnel georganiseerd via alternatieve digitale kanalen, met name Discord.
Binnen 48 uur escaleerden de acties tot een hevige volksopstand.
Betogers trokken massaal de straat op in Kathmandu en andere steden. Overheidsgebouwen, waaronder het parlementsgebouw, werden in brand gestoken en huizen van politici aangevallen. De autoriteiten traden hard op. Politie en leger schoten met scherp op demonstranten. Daarbij kwamen 76 tot 77 mensen om het leven, onder wie minderjarigen, en raakten meer dan 2.600 mensen gewond.
De opstand bracht ingrijpende veranderingen teweeg in het politieke landschap van Nepal:
Premier K.P. Sharma Oli trad na de dodelijke repressie af en sloeg op de vlucht. In maart 2026 werd hij samen met zijn voormalige minister van Binnenlandse Zaken gearresteerd op verdenking van nalatigheid en betrokkenheid bij het dodelijke politiegeweld.
Na de val van het kabinet werd het parlement ontbonden en werd voormalig opperrechter Sushila Karki aangesteld als interim-premier om het land naar nieuwe verkiezingen te leiden. De verboden op sociale media werden direct teruggedraaid.
In maart 2026 werden nieuwe algemene verkiezingen gehouden. De 35-jarige Balendra Shah, bekend als “Balen”, voormalig rapper en burgemeester van Kathmandu, won de verkiezingen. Hij werd beëdigd als de jongste premier ooit in Nepal, waarmee de Gen Z-beweging haar roep om politieke vernieuwing bekroond zag.
Bron: Nepal PM quits after deadly Gen-Z corruption and social media ban protests — Channel 4 News, 2025
Indonesië
De protesten in Indonesië namen in de tweede helft van 2025 een grote vlucht nadat de volksvertegenwoordiging royale huisvestingstoelagen voor parlementsleden had toegekend. Dit viel slecht bij een bevolking die worstelde met stijgende kosten van levensonderhoud.
De verontwaardiging nam verder toe na de dood van motorbezorger Affian Kurniawan door politieoptreden eind augustus 2025. Dat leidde tot massale demonstraties.
Veel jongeren gebruikten de vlag van de “Straw Hat Pirates” uit de animeserie One Piece als symbool van verzet tegen de gevestigde politieke en militaire elite.
President Prabowo Subianto reageerde onder meer door omstreden voordelen in te trekken en ministers te vervangen. De sociale spanningen hielden echter aan, evenals protesten over onder meer ecologische problemen en beleid, die doorliepen tot in 2026.
Bron: What’s fuelling protests in Indonesia and why now? — South China Morning Post, 2025
Bron: Indonesian students clash with police as protests over toxic haze escalate — Guardian News, 2026
Mexico
In november en december 2025 waren er felle antiregeringsdemonstraties. De protesten werden geleid door jongeren uit Generatie Z, onder de vlag van de beweging “Gen Z México”, en richtten zich tegen kartelgeweld, corruptie en het veiligheidsbeleid van president Claudia Sheinbaum.
De directe aanleiding was de moord op Carlos Manzo Rodríguez, de burgemeester van Uruapan. Manzo stond bekend als een felle criticus van de federale veiligheidsaanpak en voerde een nultolerantiebeleid tegen de machtige drugskartels. Zijn moord leidde tot grote woede onder Mexicaanse jongeren over straffeloosheid en het onvermogen van de overheid om georganiseerde misdaad een halt toe te roepen.
De grootste demonstratie vond plaats op 15 november 2025 in de hoofdstad. Wat begon als een vreedzame mars van zo’n 17.000 jongeren, mondde uit in hevige rellen.
Een zogeheten black bloc van ongeveer 1.000 gemaskerde betogers brak door de veiligheidshekken van het Nationaal Paleis, de officiële residentie van de president.
De oproerpolitie zette traangas en flitsgranaten in. Bij de botsingen raakten 120 mensen gewond, onder wie 100 politieagenten en 20 demonstranten. Tientallen agenten moesten in het ziekenhuis worden opgenomen. In Mexico-Stad en Guadalajara werden in totaal 64 mensen gearresteerd.
President Sheinbaum en haar regering trokken de authenticiteit van de jongerenbeweging in twijfel. Ze beweerden dat de protesten door rechtse oppositiepartijen, zoals PAN en PRI, en door influencers werden gefinancierd en ingezet om haar imago te schaden.
Hoewel het na december 2025 rustiger werd binnen de Gen Z-beweging, waarschuwden analisten dat de onderliggende onvrede niet was verdwenen. De kwetsbare positie van jongeren, corruptie en de voortdurende dreiging van kartelgeweld konden opnieuw protesten uitlokken.
Bron: Mexico demonstrations: Large protests against crime and corruption — Al Jazeera, 2025
Marokko
De Gen Z-protesten die in het najaar van 2025 (27 september–18 oktober) in Marokko uitbraken, vormden een van de omvangrijkste golven van jongerenprotest in jaren. Bewegingen zoals GenZ 212 en Moroccan Youth Voice organiseerden via digitale platforms als Discord demonstraties waaraan tienduizenden jongeren in minstens elf Marokkaanse steden deelnamen.
De directe aanleiding was de tragische dood van acht zwangere vrouwen na een keizersnede in een openbaar ziekenhuis in Agadir.
Het incident legde de erbarmelijke staat van de openbare gezondheidszorg, structurele nalatigheid en een groot personeelstekort bloot.
De onvrede richtte zich op de hoge jeugdwerkloosheid (ruim 37 procent), de achteruitgang van onderwijs en gezondheidszorg en wijdverbreide corruptie. Een belangrijk breekpunt was dat de regering miljarden investeerde in prestigeprojecten, zoals stadions voor het WK voetbal van 2030, terwijl basisvoorzieningen voor de bevolking tekortschoten.
De Marokkaanse autoriteiten reageerden hard. Dat leidde tot een golf van repressie waarvan de gevolgen nog altijd merkbaar zijn:
Meer dan 2.400 demonstranten werden opgepakt. Een jaar na de protesten zaten er naar schatting nog altijd zo’n 700 demonstranten en activisten vast, onder wie tientallen minderjarigen.
Tijdens het harde politieoptreden kwamen minstens drie demonstranten om het leven en raakten honderden mensen gewond, zowel betogers als politieagenten.
Activisten en artiesten die zich online kritisch uitlieten, werden via digitale opsporing vervolgd en veroordeeld.
Om de gemoederen te bedaren, beloofde koning Mohammed VI destijds miljarden extra te investeren in zorg en onderwijs. In de praktijk merkten jongeren daar weinig van. Omdat kritiek zich wettelijk niet op de koning zelf mag richten, fungeert de regering als “bokszak”.
Tijdens de parlementsverkiezingen bleven veel jongeren weg van de stembus. Jongeren tussen 18 en 24 jaar vormden slechts 4 procent van de geregistreerde kiezers. Zij beschouwden het politieke systeem en de verwachte winst van de zogeheten “WK-regering” onder leiding van Fouzi Lekjaa als een democratische schijnvertoning.
Uit moedeloosheid en gebrek aan perspectief waagden tienduizenden jonge Marokkanen de levensgevaarlijke oversteek naar de Spaanse exclave Ceuta, in de hoop daar een toekomst te vinden.